Your browser (Internet Explorer 6) is out of date. It has known security flaws and may not display all features of this and other websites. Learn how to update your browser.
X

Ankara’nın taşına bak, gözlerimin yaşına bak

Ankara hüzünBu tip yazıları yazmayı gerçekten sevmiyorum. Malum patlama sonrası Ankara’da herkes hüzünlü ve derin bir elem etrafı kaplamış durumda bunu rahatlıkla hissediyorsunuz O kadar ki, bir markete girdim normalde gayet güleryüzlü olan kasiyerlerin bile yüzü düşmüştü. Trafik bile bugün bir rahattı Ankara’da! İnsanlar korna  çalmıyor, sakinlemiş, içlerine dönmüşlerdi adeta! Başkentimizin son ruh durumu gerçekten de hiç iç açıcı değil ve aşikar bir tramva durumunun tüm belirtilerine sahip ! .

“Terörü lanetliyoruz !” demekten bile bıktık artık artık değil mi? Şu an yegane isteğimiz artık bu tip olayların hiçbir şehrimizde yaşanmaması.. O kadar.

Çankaya’da yaşıyorsan, pamuk eller cebe!

Birkaç gün önce adıma gelen cezayı muhtardan almak üzere muhtarlığıa uğramıştım. Tesadüf bu ya orada bu tebligatları yapan postacı gelmiş muhtar ile muhabbet hâlinde çay içiyordu. Muhtar “abi buyur sen de bi çayımızı iç” şeklinde teklifte bulununca oturdum, birkaç dakika sohbet ettik. Postacı şu an Çankaya bölgesine bakıyormuş ama daha önce Keçiören ve Demetevler bölgelerinde de çalışmış. Konu cezalardan açılınca, sordum acaba “diğer çalıştığı ilçelerde bu çeşit ceza yoğunluğu da varmı?” diye. Cevap tereddütsüz ve hemen geldi. “Hayır abi” şeklinde. Anlaşılan o ki orada tek tük olan cezalar Çankaya’ya gırla geliyormuş. Sonra sırf bu yıl içinde bana gelen cezaları bi düşündüm bu yıl en az 4-5 ceza ödemiştim. Arkadaşlarım da keza öyle. Hatta bazıları benden daha fazla bile ödemişti ! Muhtar bu arada lafa girdi ve şunu söyledi. “Abi malûm burası Çankaya, zengin kesim, o nedenle bence” dedi, “fakire ceza yazmak yerine zengine yazıyorlar. Bak dikkat et Ankara’da bulunan çoğu kamera Çankaya’da, o yüzden” diye de ekledi. Bir de üzerine postacı lafa girdi, o da Keçiören’de oturuyormuş, “Abi aslında bizde de bazı ana yollarda kameralar var ama oradaki kameralardan ceza hiç gelmiyo yani onları kontrol etmiyorlar. Özellikle zengin olan semtlerdekileri kontrol edip sadece bunlara yolluyorlar” şeklinde bir saptamada bulundu. Şaşakaldım doğrusu!

Muhtarın saptaması da postacının tespiti de biraz düşününce doğru gibi geldi aslında. Diğer ilçelerde bu yoğunlukta kamera görmemiştim ben de.

O zaman bu demekti ki : “Çankaya’da oturuyorsan cezaları da ödeyeceksin” … açık ve net!

Daha önce yine blogda paylaşmıştım Ankara’da bir de malûm “başıboş köpek” mevzusu vardı. Çankaya’da ise bu konu ayyuka çıkmış durumda ve son zamanlarda oldukça arttılar hatta sürüleşmeye bile başladılar. Geçenlerde gözümün önünde birine saldırdılar, taksi durağındaki 6-7 kişi zor kurtardı çocuğu! Eskiden ve belki hâlâ bile vardır şöyle bir görüş vardı : “Büyükşehir oy aldığı yerlerdeki köpekleri topluyor, oy almadıkları mahallelere götürüp serbest bırakıyor” diye. Mâlum Çankaya da fazla oy alamadıkları yerlerden biri ve bu nedenle mi köpek sayısında artış vardı acaba?

Bunlar yetmezmiş gibi bir de yeni vergi artışlarını duymuştuk 2015 başlarında, zaten tüm medyada konu etraflıca işlenmişti. “Zengin kesimleri olarak bilinen noktalara daha fahişt yüzde artışı ile çok daha fazla vergi mentalitesi”. Bu da demek ki Çankaya’da yaşıyorsanız verginiz de oldukça kabarıktı artık. Evinizin tipinin de pek önemi yok üstelik! Sırf bu ilçede ikâmet ediyor olmanız bile sizin bareminizi oldukça yükseltiyordu artık bu yeni düzenleme ile !

Peki ödenen bu fahişt vergilere karşın burada diğer ilçelere yapılandan daha fazla iş mi yapılıyordu? Tabii ki hayır! Burada yaşadığım için rahatlıkla söyleyebilirim. Doğru dürüst elle tutulabilecek hiçbir geliştirme yok. Trafik felç, sokak lambaları %30 en fazla %40 yanıyor, yollar dar ve bakımsız, bayındırlık işleri zayıf. Tüm bunlar azmış gibi sokaklarında köpekler kol gezsin, çirkinlik diz boyu, metro yok, alt geçit yok!

İşin özü, Çankaya’da yaşıyorsan vay haline!

En yüksek vergileri sen öde, karanlıkta otur, mecbur arabanı kullan (keza metro vb. yok), binbir tane ışıkta trafikte bekle(keza altgeçit yok)… Bi de üstüne düzenli olarak belediye tarafından parayla dövül ! (keza mobese çok)

Süpermiş gerçekten.

Başkent’te her yer ölüm kokuyor, içimiz kan ağlıyor.

ankara bombalama 2015

Ankara’da patlayan bomba olayını duymayan kalmamıştır keza yurtdışında bile flaş haber olarak yer aldı basında.  Masum insanlarımız…. Şu an itibariyle tam 86 kişi öldü, yüzlerce de yaralı var. Umarız ölü sayımız artmaz ve yaralıların hepsi ivedilikle iyileşir.  Ülke olarak “şok” halindeyiz. Türkiye’nin Başkent’inde bu tip bir olayın yaşanıyor olması bile tek başına üzücü. Tabii yiten canlarımız için diyecek hiç bir şey yok.  Onlar bir bakıma “demokrasi şehidi” olarak değerlendirilmeli keza amaçları sadece barışı sağlamaktı, daha fazla kan akmasının engellenmesiydi ama ne elimdir ki kendi kanları aktı ve Ankara’yı adeta suladı. Olay yerinde bulunan bir gazetecinin ifadesi ile olayın hemen akabinde” insan parçalarına basmamak için özel bir çaba gerekiyordu” demiş demecinde. Bu sözler ve ifade kafamda hâlâ yankılanıyor ve yankılandıkça da beni derinden yaralıyor. Çok korkunç bir tablo bu! Tahayyülü bile insanı kahrediyor.

Burada suçlu kimse, kimlerse mutlaka ivedilikle cezalandırılmalı. Bombayı koyan ve koyduranlar en başta olmak üzere bu yapılmalı bir an önce. BlogAnkara olarak Ankaralı güzel insanlarımız başta olmak üzere tüm ülkemize başsağlığı diliyoruz.

Üzüntümüz büyük.  Sözün bittiği yerdeyiz

“Kalekol” haberi tekvırıgas çıktı

Geçenlerde bir yemek sırasında Trabzonlu bir müteahit ile tanıştım. Kendisi Doğu’da “kalekol” adını verdiğimiz çoğunluğu sınırda olan karakolları yaptığını ve hatta daha yeni bir tanesini bitirdiğinden bahsedince konuyu biraz irdeledim. Biraz sohbet edince oradaki ortam düzenini biraz olsun anlayabilme fırsatım oldu. Söylediğine göre doğuda çoğu illerde arka plan PKK’nın elindeymiş (İnanamadım ama dinlemeye devam ettim). Bu çözüm süreci sırasında artık şehirlerde bürokrasinin içine bile girmişler. Tüm müteahitler veya orada iş yapan herkes onlara haraç vermek mecburiyetindeymiş, vermeyene iş yaptırtmıyorlarmış. Bu arkadaşta mecburen veriyormuş ve karakol inşası devam ediyormuş. Eğer yapan kişi doğulu ise onlara hiç yaptırtmıyorlarmış keza mantığa göre “doğulu, pkk gerillasının ölmesine yol açacak karakol yapımında bulunamazmış ve bu bir nevi hainlikmiş”. Ayrıca orada birkaç kez mahmkemelik olmuş bu arkadaş PKK’lılar mahkemelerde de hakim ve savcıları tehdit ederek tüm davalarımı çözdüler diyor. Yani bu duruma göre orada hukuk diye birşey de yok.
kalekol
Gelelim basında da bolca malzeme yapılan “KALEKOL” ismiyle sanki kale gibi sağlammış hissiyatı ile servis edilen karakollara. Bu karakollar extra bir özelliği olmayan betondan, çimentodan yapılan alelade yapılarmış ve biraz daha büyük olmaları dışında öyle basında yazıldığı gibi “yok şuna dayanır, yok buna dayanır” filan gibi bir özellikleri yokmuş. “Sadece kurşuna dayanır” diyor müteahit “o da çok fazla aynı noktadan atış almazsa”. “Diğer ağır silahlar filan deler geçer” diyor. Yani bu da aynı daha önce buradan yazdığımız Sözde “Türk yapımı” Altay tankları gibi bir masalmış. Bunu da anlamış olduk. Şu magazinde kullanılan “asparagas haber” olayının politik versiyonu bir nevi.. Atılım yapıyormuş gibi görünme amacıyla içi boş teknolojik gelişme haberi üretme işi, “tekıvırıgas” diyelim tirajıkomik olsun.

Peki dedim siz bu karakollara giderken gelirken birşey olmuyormu? Söylediği şu. “Para veriyoruz ve birkaç PKK’lı ismi veriyoruz” bizi bırakıyorlar. Yani yolların kontrolü, inşaatların kontrolü, şehirlerin kontrolü ve hatta hukukun kontrolü tamamen PKK’nın eline geçmiş bu çözüm süreci sonucunda. Tam çözülmüş yani.

Çok yazık. Şimdi de zavallı mehmetçik bunların yığdığı malzeme ve mühimmatla kendi topraklarımızı canı pahasına geri kazanmak için didinip duruyor. Bir dolu bomba bitki örtümüzü bozuyor, dağlardaki hayvanları öldürüyor ve kaybeden hep ülkemiz ve insanları oluyor. Üzülüyorum yiten canlara, yanlış politikalar uğruna feda edilen insanlarımıza !!!

Özgün kültürlü AVM’ler, görgülü nesiller

Cepa ve Kentpark AVM logolarıAnkaralılar bilirler, Eskişehir yolunda Cepa Alışveriş Merkezi ve Kentpark Alışveriş Merkezi vardır  ve bunlar yanyanadırlar. Bitişik ikiz konumda ama ayrı yönetimli AVM durumu Türkiye’de ve hatta belki de dünyada tek bile olabilir. En azından ben buna benzer bir örnek bilmiyorum. Başka yerlerde ihtiyaç varken aynı noktaya iki tane birden açılması durumu biraz tuhaftı ilk başlarından beri zaten.
Ankaralılar bilirler Cepa alışveriş merkezi 2007 yılında yapılmıştı ve açıldı sonrasında ise nasıl olduysa gerekli izinler çabucak alınarak 3 yıl sonrasında Kentpark AVM tam da bitişiğinde bitiverdi. Biz bile “yine mi AVM” diye şaşırmıştık keza Kentpark’ın bulunduğu alanın konut veya iş merkezi filan olacağı konuşuluyordu, o zamanlar.

Taa o günden beri aralarında bir rekabet oluşmuştu haliyle, bu kadar yakında da olunca bu zaten kaçınılmaz oluyor. Bu rekabetin son örneğini düzenledikleri etkinliklerde gördük. Önce geçen yıl Ramazan ayında Kentpark bir mehteran takımı etkinliği ve gösterisi düzenledi
Sonrasında da ise CEPA, 18 Mart Çanakkale Şehitleri Haftası’nda hemen cevabı yapıştırdı ve Atatürk ve silah arkadaşlarını anma etkinliği ve gösterisi ile cevap verdi.
Yani Osmanlıcı bir yapı ile Atatürkçü bir yapı atışması şeklinde gerçekleşti bunlar sanki ya da biz öyle algıladık! Arkasında politik bir güdü varmıydı bilemiyoruz ancak ikisi de kanımca çok eğlenceli olmuştu ve kurguları da süperdi. Böyle tatlı atışmalar ve rekabetler her zaman müşterilere fayda sağlar ve aşırıya kaçılmadıkça bunun devamlılığı da sağlanmış olur. Bu etkinliklerde bence öyle olmuş. İnsanlarımız eğlenmiş ve tarihimizle ilgili çocuklarımızın dimağlarında güzel anılar yaratmışlar beraberce.

AVM toplumu olduk malûm. Bu gibi etkinlikler kültürel unsurlarımızın altının çizilmesi, alışverişe endeksli bir AVM değil, toplumu eğiten, eğlendiren ve mutlu eden AVM’ler oluşması açısından da önemli bir adım bence. Bu merkezlerin Türkiye’ye ve hatta bulundukları şehirin gelenek/göreneklerine göre özgünleşmesi yönünde de olumlu katkı sağlar. Biribirine benzeyen AVM’ler değil de kendine özgü unsurlar barındıran, değişik renklerde, dokularda, kültürel özelliklerde ve etkinliklerde bulunan AVM’ler en büyük dileğimiz.

Uçan Ankara

Ankara havası otoban kenarıAnkara’nın bildiğiniz üzere bir “taşra” imajı vardır. Müzikleri ile dalga geçilir, aksanı her zaman komik bulunur ve hatta ilçe isimleri bile komiktir. (Keçiören, Balgat, Çukurambar, Dikmen, ÇinÇin Bağları, Aşağı/Yukarı Eğlence, Şose, Dutluk, Kasalar, Hıdırlıktepe, Or-an, Dodurga, Şaşmaz, Karapürçek, Telsizler, Saime Kadın, Hacı kadın, Bağlum, Ayaş, Kayaş, Karakusunlar, İskitler, Piyangotepe, Pursaklar ve benim de yaşadığım, Aşağı/Yukarı Ayrancı vb.) O kadar ki şehire yabancı olanlar ismi duyduktan sonra buralara giderken iki kere düşünür. Belediye logosu camidir mesela sonraları ise kanun zoruyla komik bir kedi haline getirilmiştir, bir ağırlığı/ciddiyeti yoktur! Havaalanına bile doğru dürüst uçak inmez. Buradan dişe dokunur bir yere gitmek isterseniz, hep İstanbul üzerinden aktarma yaparsınız, tüm diğer taşra şehirleri gibi yani! Denizi yoktur, sosyal hayat deseniz “türkü bar” seviyesindedir, tarihi özellikleri de yine çoğu ilimize göre geridedir keza sonradan kurulmuş bir şehirdir burası.

Geçenlerde Kızılay’da tam göbekten geçerken gördüğüm eski demir toplayıcaları (aşağıdaki resimlerde), şimdilerde aralarında bolca Suriyeli’lerin katıldığı çocuk dilencileri (yine aşağıda), kendini trafikte bir araç sanan kağıt toplayıcaları ve özellikle Çankaya’da bolca bulacağınız çöpleri parçalayarak oraya buraya saçan sokak köpekleri ile Ankara çağdaşlaşmaya belediye boyutunda bile direnen bir şehirdir!

Ama biz yine de severiz Ankara’mızı. Atatürk Orman Çiftliği’nde Kaçak Saray’dan kalan kısımlarını, meraklı, insancıl, yardımsever, arabalarını yolun ortasında durdurup oynayabilen insanlarını ve etrafı “kazı alanı” durumda olan Atakule’miz bile bizim için çok değerlidir.

Ata’mızın seçtiği şehirdir burası. Sırf bu yüzden bile gelişmeye, geliştirilmeye değer bir yerdir.

Kesin, Ankara da bir gün hakettiği noktaya gelecek ancak hızımız biraz yavaş gibi geliyor bana dostlar! Siz ne dersiniz? En popüler caddemiz olan Tunalı Hilmi Caddesi’nin kaldırımları bile daha ancak yapılmaya karar verilebildi ki biz bunu en az bi 2 yıldır yazıyorduk. Kısmet bu yaza imiş. Ve tabii bakalım bu kez yeni yapılan kaldırımlar kaç yıl dayanacak! Ben hadi iyimser olayım, en fazla 2 yıl vereyim bir sonraki kazı çalışması için! Keza 3-4 yıl kadar evvel yine bir yenileme çalışması yapılmıştı ve tabii akebinde 2 ay geçti tekrar kazdılar ve yamadılar. Sonra bir daha, bir daha… ardı arkası gelmedi. Kaldırımlar bile bilmem kaç kez kaldırılıp kazılıp yerine üstün körü bir şekilde diziliverdi. Bu kadar sıklıkla asfalt/kaldırım kazan belediyelerin bir örneği daha dünyada yoktur, ama bizde var. “Şu yerin altına ne yapıyorsanız bir kez doğru dürüst yapın da bozulmasın” diyeceğiz ama “kime?” onu bilmiyoruz!

Hani C.başkanı , Başkanlık sistemine geçirirsek “Türkiye’yi uçuracağız” diyordu ya, bence Türkiye’nin Başkent’i Ankara’yı önce bi uçurmak lazım. Belediye Başkanlarımız biribiriyle atışmak yerine şu “uçurma” işine konsantre olurlarsa, Ankara’da da sonunda süper birşeyler olacaktır ve zaten olmalıdır da! Ama tabii kültürümüzde bir “Hacivat-Karagöz” gerçeği de var. Neticede bi o söylüyor, bi bu söylüyor arada bir dövüşüyorlar ve tabii komedi gırla gidiyor!

“Tüm bu keşmekeşten sıkıldım, güzel bir Ankara deneyimini hemen yaşamak istiyorum” diyorsanız da onun kolayını Ankara’lı bulmuş zaten!! Hemen frene basın! Olduğunuz yerde arabanızı sağa çekin, koyun bir Ankara havası, kökleyin sesi veeee kim tutar siziiiii ….Haydeeee… Hop..Hop… 🙂

Suriyetli dilenci çocuklar ankara

kızılay demir toplayıcıları

kızılay demir toplayıcıları

Sene 2015, genel seçimler ve gaza gelip delirenler

Malûm seçimler yarın. Partiler de son düzlükte iyice delirdiler! Bangır bangır seçim otobüsleri, orada burada broşür dağıtan görevliler ve parti liderlerinin son turları ile tüm bu keşmekeş bugün finâl yapacak ve sonunda milletçe huzura ereceğiz inşallah. Bu yazımda aslında değinmek istediğim konu “afiş kirliliği” idi ancak birkaç gün önce gördüğüm tehlikeli versiyonlarından sonra bunların daha ivedi olduğuna karar verdim.

Bahsettiğim afişler çoğunlukla köprü üzerine tabela altına, bazen büyük bir ağaç üzerine bazen de karşılıklı iki apartman dairesi arasına gerdilerek asılıyorlar. Partilerin seçim öncesi propaganda yapmaları alışık olduğumuz bir durum ancak afişleri tüketmek uğruna tehlikleli bir zıvanada bunu yapmak, işi değişik bir boyuta çıkarıyor. 3 gün önce bir Saadet Partisi afişini ve dün bir AKP afişini halihazırda var olan tabelaların üzerinden yola tehlikeli bir şekilde sarkık ve üstelik parçalanmış olarak resimledim. Aşağıda paylaşıyorum.

seçim afişleri 2015

Bu afişler en az 4-5 gündür burada duruyorlardır diye düşünüyorum, aksi takdirde bu kadar çabuklukla parçalanmış olmaları neredeyse imkânsız ve zaten parçalanmamış olan benzer durumda olan örnekleri de var. Bugün bile giderseniz onlardan birkaçını kendiniz görebilirsiniz ve belki de görmüşsünüzdür zaten. Parçalanmış olmaları bir dolu aracın bunlara defalarca çarpmış olması demek oluyor keza bunlar öyle durduğu yerde rüzgâr ile filan bu kadar çabuklukla bu duruma gelemezler. Kıt düşünce ile “buna çarpınca birşey olmaz, nasıl olsa bez” diye düşünülmüş ancak bunların bazıları brandadan yapılı ve daha sağlamlar. Zaten resimdeki parçalananlar da bunlar. Bunlardan biri Konya yolunda diğeri de Eskişehir yolundaydı.

Düşünün ki hızlı bir şekilde bu istikâmetlerden birinde ailenizle yol alıyorsunuz ve aniden bu nevi sarkan bir afiş önünüze çıkıveriyor, haliyle aniden frene basıyorsunuz, arkadan da biri gelip size çarpıyor. Ya da diyelim yavaş gidiyorsunuz ve tam geçerken bu afişlerden biri arabanızın bir yerine kısılı kalıyor, parçalanıyor veya direkt düşüp camınızın bir bölümünü kaplıyor ve siz 5-6 saniyeliğine de olsa önünüzü göremediğiniz için gidip bir bariyere veya başka bir araca çarpıyorsunuz!

İşte size 15 puanlık uzman sorusu. Bu gibi bir durumda sizce suçlu kim olabilir?

A) Çarpan siz olduğunuz için, siz mi?
B) Bunu asan kıt düşünceli görevli mi?
C) Bunu astıran parti veya partiler mi?
D) Afişleri görüp sökmeyen Belediye mi?

Aslına bakarsanız suçlunun kim olduğunun burada hiçbir önemi yok! Asıl önemli olan bu olay sonrasında oluşabilecek yaralanmalar, araç zararları ve hatta can kaybı! Zaten tüm bu ihtimâllere  niye mahâl verelim ki? Ankara’da nereye kafamızı çevirsek bir bayrak, bir afiş veya bir seçim otobüs görüyoruz veya görmüyorsak ta çığırtkanlarını duyuyoruz. Bunları gözümüzün içine sokarak sizce kafamızın içine de sokacaklarını mı düşünüyorlardır, anlamış değilim! Ben arabamla bunlardan birine sürtünerek geçerken en iyi ihtimâlle arabama bir zarar gelirse, sizce buna sebep olan, insanların canını ve malını tehlikeye atan partiye mi oy veririm, yoksa “Allah korusun bu parti iktidara filan gelirse bize ne yapar acaba!” diye mi düşünürüm?

Buna benzemeyen çok daha çağdaş seçimlerin en azından Başkent Ankara’da yaşanıyor olması gerekir bence. Burası bir köy değil ki en çok afişi olan veya en yükek telden bağıran partiye oy verelim! Ankara’da yaşayan insanların zekâsına da bir nevi hakaret bu afiş savaşları aslında! Yurtdışında hiçbir gelişmiş ülkede de zaten bunu görmezsiniz. Gereksiz israf, gereksiz ses ve görüntü kirliliği! Verilen seçim bütçesini biryerlere harcamak çabasında olan partilerin aşırı bayrak basımı sonucu bunları artık birşey yapamayınca işin çivisini çıkarmaları ile ilintili bir ruh hâli bence. Halbuki bu harcanmayan kısmı devlet bütçesine geri iade edilse ne olur ki? Bütçenin kökünü kazıma aç gözlülüğüne ne gerek var?

İnşallah bir sonraki seçimlerde buna benzer çağdışı görüntülere maruz kalmayız ve umarım kazanamayan partilerin belediye başkanları, yine kıt düşünüp, diğer partileri cezanalandırırcasına seçim sonrasında kendi partisinin afişlerini toplayıp diğerlerini “işte bunlar böyle ortamı kirletiyor, afişlerini bile toplatmıyorlar” izlenimi vermek amacıyla, bunları öylece bırakmazlar. Buradan partilere ve başkanlara sesleniyoruz seçim yasakları başlar başlamaz lütfen Ankara’mızı bu tip afişlerden  temizlemeye başlayalım, duvarlardaki yapıştırmaları tamamen kazıyalım ve yazıların üzerlerini boyayalım. Tüm şehirlerimizin yetkili mercileri de bu hassasiyeti gösterir diye umuyorum. Toplanan onca afiş te birşekilde geri dönüşüm yapılıyordur mutlaka keza atılması durumunu düşünmek bile ürkütücü!

Türkiye’mize huzurlu, barış içinde, adil ve kedisiz! bir seçim diliyorum.

Bir kadın cinayeti daha, Özgecan Aslan yaş 19

Özgecan Aslan, Mersin Tarsus minübüsçü cinayetiÖzgecan Aslan, insanlarımızı derinden üzen bu kadın cinayeti ile siyasetçiler aracılığı ile kutuplaşmışlığın verdiği gerilim yetmezmiş gibi bu sefer bir başka açıdan derinden sarsıldık.

Aslında bu kızımıza pek kadın da denmez keza sadece 19 yaşında üniversite öğrencisi bir ana kuzusu idi… Cani bir minibüsçü tarafından tecavüze yeltenildi, dövüldü, öldürüldü, parçalandı ve sonra ise yakılmaya çalışıldı.

Bu nasıl bir caniliktir, tasavvur etmek çok güç gerçekten.
Burada bence suçluların en büyüğü bu kişinin anne ve babası. Demek ki bu caniye doğruyu, yanlışı ve herşeyden öte Allah’tan korkmayı öğretememişler. Bir de yetmiyormuş gibi sonrasında yardım bile etmiş babası olacak o insan müsvettesi! Böyle babalık, yerin dibine batsın!

Ülkece çok üzüldük.

Gençlerimizdeki bu açlığın bir nedeni de aslında daha önceki yazılarda belirttiğimiz ve Ankara’da da olduğu gibi bazı belediyelerin ilk icraat olarak genelevleri kapatmaları. En azından bu tip yerler bu açlığı bir şekilde gidermenin yerleriydi. Çağdaş ülkelerde bu tip açlıklar daha az ve bu tip cinayetleri nadiren görüyoruz keza burada kontrollü olarak bu tür oluşumlara izin veriliyor ve verilmesi de lazım. Özellikle de bizim gibi erkek egemen toplumlarda bunlar bir nevi “dejarj merkezleri” olabilir. Güzel, nezih, temiz olduktan sonra ve sağlık kontrolleri yapıldıktan sonra neden olmasın. Sırf bu nedenle sadece 1 kadınımız bile tecavüzden kurtulsa buna değmezmi, sizce?

Muhafazakâr toplumlar usülen buna karşı çıkarlar ama en çok fuhuş bu tip toplumlarda vardır aslında. Örneğin şu anda Ankara’da fuhuş artık her yerde. Güvensiz, kontrolsüz, hastalıklı fuhuş çoğu illerde de artık sokaklarımızda. Bunların reklamlarını kaldırımlarda, saat 12’den sonra ise cismen her gün görebilirsiniz.

Özellikle erkeklere sex eğitimi mutlaka verilmeli. Yanlışlar, doğrular çekinilmeden, üstü kapatılmadan ayan beyan izah edilmeli. Bu evlenen çiftlere de sonrasında lazım keza aile içi tecavüzler de ülkemizde çok yaşanan ve hiç bahsedilmeyen konulardan biri. Çoğu kadınımız her gün kocası tarafından tecavüze uğruyor ancak bunu dile getiremiyor. Böyle mutsuz kadınların olduğu bir toplumda yaşıyoruz ne yazık ki!

Eğitim Şart.

Evrilmemiz, çağdaşlaşmamız, eğitimimizi de acilen belirli düzeye getirmemiz gerekiyor. Yoksa daha çok kadınımız ölür, öldürülür veya işkence gördüğü bir evliliğin içinde bulunmak zorunda bırakılır.

BlogAnkara olarak, Özgecan Aslan’a Allah’tan rahmet diliyoruz. Namusu uğruna canını vermiş bir toplum şehidi olarak onu cennete uğurluyoruz. Bu cani ve ona yardım/yataklık edenlerin de ibret verici bir ceza almalarını yürekten diliyoruz. Takdir yargınındır.

Gülen Gözlü Çocuk

ali-ismail-korkmazAli İsmail Korkmaz.

Koşarken önünü kesenler tarafından yakalanıp, gerekirse kelepçelenip, ekip arabasına konulmak yerine, sövüldü, dövüldü ve öldürüldü. Üstelik olay sırasında çekilen kamera kayıtları canlı canlı tüm Türkiye genelinde izlenmişken (hatta kolluk güçlerinin “kamera kayıtlarını silin” şeklinde bir ses kaydı bile varken) mahkemenin kararına göre failler sadece 4-5 yıl yatıp çıkacaklar, hepsi bu! Yargının takdiridir, saygı duyuyoruz ancak milletin vicdanı buna razı gelmedi ve dün gece Ankara’da ve yurdun genelinde olaylar çıktı. İnsanlar bu karara itiraz ettiler, TOMA’lar eşliğinde, gaz bombalarının yarattığı sisin ambiansı ile serbest koşu yaptılar gece boyunca, özellikle de Ankara ve İstanbul’da! “Paralelin işidir! İnlerine girince onlar da inlerden çıkıp sokaklara dökülmüş olsalar gerek!” kıvamında yayınlar yaptı bazı kanallar bu sabah. Ya da paralel olmayan medya “bunların çoğu muhalefet partilerinin adamlarıdır, parayla eylem yaptırılıyordur” şeklinde beyanlar bile yayınladılar.

Benim en çok takıldığım ise annesinin “keşke oğlum vurularak öldürülseydi” sözü oldu. Gözlerim yaşardı resmen. Keza sadece 19 yaşında olan oğlunun abileri yaşında bir grup tarafından bir nevi linç edilerek, acı çekerek öldüğünü bilmek, vurularak ölmesinden çok daha elim bir olaydı.

Ne diyelim. “Paralel! Türk Milleti” adına üzgünüz. Gülen gözlü çocuğun adaleti bu dünyada olmazsa elbet öbür dünyada tecelli edecektir. Bunu yapanların vicdanları ise 4-5 yıl yatıp çıktıktan sonra bile hep kara kalacaktır.

Gökçek’in Ankaralı’ya verdiği ceza sona erdi

Bildiğiniz gibi Gezi olaylarından sonra kırılan altgeçit fayansları üzerinde 1 yılı aşkın bir süre geçmesine rağmen yaptırılmıyordu ve Melih Gökçek bunu katıldığı bir programda ilk ağızdan “özellikle yaptırmıyorum ve yaptırmayacağım” şeklinde belirtmişti. Neyse ki herhalde kendisi de bu görüntü kirliliğine dayanamamış olacak, fayanslar tamir edildi ve bu eza sona erdi. Aşağıda eski çirkin hali ve yeni durumu görebilirsiniz.

Ancak sizin de resimde görebileceğiniz gibi Büyükşehir’in eski camili logosu tamir edilmemiş veya kolayca kaldırılarak direkt mavi fayans ile kapatılmamış. Özellikle ve mesaj amaçlı böyle kırık bırakılmamıştır diye umuyorum keza bu aralar “yeşil sevenler = cami düşmanı” teması tekrar işlenmeye başlanıyor! Zaten buraya bir logo yerine diğer kuğulu alt geçitlerinde olduğu gibi Ankara’nın mesela Atakule sembolü veya bir Anıtkabir vb. manalı bir tema daha güzel olmaz mı?  Büyükşehir’in logosu gökyüzü hariç Ankara’da nereye bakarsanız zaten fazlasıyla var. Burası da varsın eksik kalsın !

kugulu alt geçit kırık fayanslar